DEMON / DAEMON / DAIMON - Współczesna definicja: Pomniejszy duch lub bóg. Diabeł w  chrześcijańskiej mitologii. Dosłownie znaczenie: "Pełny mądrości". Pochodzi od greckiego "daimon", co oznacza boską potęgę (siłę). Boski (divine) pochodzi od łacińskiego "divus", co oznacza "Bóg". Stąd demony według ich własnych praw są bogami.

DEMONICZNY - Bycie jak albo bycie podobnym do demona

DEMONIAK - osoba opętana przez demony

DEMONOKRACJA - demoniczne hierarchie/rządy

DEMONOGRAF - Osoba badająca i spisująca historię oraz opisy demonów

DEMONOGRAFIA - Historia i opisy demonów

DEMONOLATOR - Osoba praktykująca demonolatrię

DEMONOLATRIA - Oddawanie czci demonom i/lub praktykowanie czarnoksięstwa/magii przy pomocy bytów zwanych demonami

DEMONOLOG - Osoba badająca i katalogująca demony. Nazywana także demonografem

DEMONOMANCJA - Wróżenie przy pomocy demonów wg niektórych tekstów. Dosłownie: przywoływać demony.

CZARY (ang. SORCERY) - Z łacińskiego Sortiarus lub ten, kto odprawia wróżby. Słowo "czary" często pojawia się w połączeniu z pojęciami w rodzaju "czarna" magia, albo inne zwroty, które mają oznaczać "mroczniejszą" magię. Słownik Webstera definiuje "czary" jako: "domniemane używanie złej, nadprzyrodzonej potęgi na ludziach". Często używa się też tego pojęcia na określenie czarostwa (witchcraft). W demonolatrii słowo "czary" używane jest zamiennie ze słowem "magija" (magick) i definiuje się je jako inwokowanie demonicznych duchów aby powodowały zmianę zgodnie z wolą czarnoksiężnika.