Ikonografia wiązana z monarchistami i sekretnymi stowarzyszeniami średniowiecza nie powstała w wiekach średnich. Wiele z tych symboli ma korzenie sięgające 3500 lat przed narodzinami Chrystusa, być może jeszcze dalej. Teoria głosząca, iż Merowingowie, templariusze i wolnomularze są częścią o wiele starszej tradycji, mogą być czymś więcej, niż tylko hiperbolą. Symbolizm tych grup zawsze był bardzo szczególny, a jego początki można prześledzić od samego zarania znanej nam historii. Oto kilka przykładów.

A. Wizerunek dwóch rycerzy jadących na jednym koniu jest znanym i unikalnym emblematem Rycerzy Świątyni. Ma on symbolizować to, że byli znani jako "Ubodzy Rycerze Chrystusa", tak biedni, że mogli sobie pozwolić zaledwie na jednego konia dla dwóch templariuszy. Wiemy oczywiście, że można powiedzieć o tym zakonie wszystko oprócz tego, że był ubogi i zdaje się, że pomysł dwóch jeźdźców dosiadających jednego konia, sięga czasów starożytnego Sumeru, gdzie był stosowany z czysto taktycznych względów.

A. Sumeryjska rycina przedstawiająca dwóch jeźdźców na jednym wierzchowcu.

B. Dwugłowy orzeł jest używany powszechnie przez współczesną masonerię i jest głównym symbolem monarchii Austrii, Niemiec i Rosji. Ten relief "catti" przedstawiający dwugłowego orła datuje się na około 3000 lat przed narodzinami Chrystusa.

B. Sumeryjski relief, w prawym dolnym rogu widoczny dwugłowy orzeł.

C. Symbole widoczne przed tym monarchą Sumeru są insygniami jego władzy królewskiej. Widzimy równoramienny krzyż, rozetę i pszczołę. Pszczoła, jak dotychczas sądzono, była unikalnym symbolem władzy królewskiej Merowingów, a jednak ten wizerunek powstał tysiące lat przed nimi. Rozeta, chociaż jej zupełnie nie przypomina, symbolizuje różę. Czyżby więc idea róży i krzyża powstała tak dawno temu? A co do pszczół, to wygląda na to, że sztuka hodowli pszczół powstała właśnie w antycznym Sumerze. W muzeum archeologicznym w Istambule znajduje się relief zarządcy Mari (centrum kultu Dagona), na którym widnieje inskrypcja odnosząca się do jego wprowadzenia w sztukę hodowli pszczół: "Wprowadziłem muchy, które zbierają miód, które w czasach moich przodków nie były znane i umieściłemje w ogrodzie,  w mieście Gabarini, żeby mogły zbierać miód i wosk..." 

C. Władca Sumeru i insygnia jego władzy: krzyż, rozeta i pszczoła.

 D. Równoramienny krzyż używany przez templariuszy jest bardzo powszechnym tematem na sumeryjskich rycinach. Ilustracja D1 przedstawia króla IA, na wizerunku sprzed 2000 lat p.n.Chr. Na rysunku D2 widzimy grupę ludzi przy pługu, wizerunek sprzed około 1400 roku p.n.Chr.

D1. Równoramienny krzyż w Sumerze.

D2. Inny sumeryjski wizerunek przedstawiający krzyż.

E. Sumeryjski król-bóg IA, opisywany jako Pan Powodzi. W dłoniach trzyma wynurzający się z wody kwiat lilii, prototyp "fleur-de-lys". Poza tym, że lilia jest centralnym symbolem francuskiej (i później brytyjskiej) monarchii, "fleur-de-lys" jest też jednym z głównych symboli, znajdujących się w Kościele Marii Magdaleny w Rennes-le-Chateau.

E. Król IA trzymający w dłoni "fleur-de-lys", lilię.

F. Król IA, przedstawiony tu w nakryciu głowy z rogami, trzyma naczynie, nad którym unosi się, wyglądający jak słoneczne koło, krzyż templariuszy. Krzyż wydaje się być zawarty w kształcie rosnącego półksiężyca. Niektórzy uczeni uważają, że w starożytnym sumeryjskim pojęciu wyobrażeniu boskiej pary, bóg przedstawiany był  jako słońce, a jego małżonka jako księżyc. Król, jako reprezentant boga na ziemi, lub syn boga, był uważany za ich potomka i trzeciego członka boskiej trójcy. Wizerunek słonecznego krzyża wewnątrz księżyca może symbolizować boską parę. Widać także byka i kozła, dwa zwierzęta obecne w religijnej ikonografii "ludzi morza".  Quinotaur, o którym mówi się, że spłodził Merowingów, opisywany jest albo z głową byka, albo kozła.

F. Król IA oraz widoczny koło niego krzyż i półksiężyc. Za nim byk i kozioł.

G.  Być może najbardziej znany symbol okultystyczny wszechczasów, pentagram, także zdaje się pochodzić z Sumeru. Obecny jest w sumeryjskim piśmie piktograficznym, był ideogramem opisującym Królów Merowingów jako "tych wysokich" lub "tych lśniących", przedstawiany był w swojej odwróconej formie. Utożsamianie pentagramu z czarną magią prawdopodobnie wywodzi się z tego, że tych królów posądzano o posiadanie magicznych mocy; tak więc jest to zarówno symbol ich dynastii, jak i ich doktryny. To tłumaczy dlaczego pozornie satanistyczny symbol był tak ważny dla katarów i dlaczego tak często pojawia się w obrazach powiązanych z tajemnicą Graala, Rennes-le-Chateau, etc.

G. Pentagram

H. Krzyż z Lorraine, symbol łączony z templariuszami, Andegawenami i francuskimi nacjonalizmem, także ma swoje korzenie w sumeryjskich ideogramach. Był to symbol wskazujący na królewskość, oznaczał "Kad", tytuł nadawany królom fenickim i akadyjskim. Inny tytuł królewski to "pasterz", a jego ideogram był bardzo podobny. Był to krzyż z Lorraine z rozszerzoną dolną częścią, zakręcony tak, żeby wyglądał jak kij pasterski.

G. Krzyż z Lorraine, symbol znany także jako KAT, KHAT lub XAT.

[www.dagobertsrevenge.com]